Skip to main content

Full text of "A retsepṭ gegen shṿigers fars in eyn aḳṭ"

See other formats


תג מ8מ1.ן חאפו1ומתמ1נצ 41,ד1611ם 6תע2עמ8מ/2ע21עפ אע צע1פ 


9 .סא 


פטג)1צםפ א8טג)תג) 1981 א 4, 


1212 תגטן {סגותג1/ו 


6 111846 1088 16ססט 1115 {ס װס65610011זטן 11ו10116דד0ת 
װ18056 21126 62 124014 וט 
{ס 7 1161 10 


5סט װ/18ט16 {ס 1006 65 ז5011010 ,סװ1ט16 .ם 15זזס201 


צצפצט,ז4,ע 48 זא /1נ1 
08 1,261 01:) טמ אעשידג, 111 מופ!נפמסזצ 


2 


אה דאוםי) 8668 ופוטסנ1צ, זא א116,/וו 


פ5דזדעפטע1,8559861א , 51 111 ג, 


אט דאעס צססם תמפנסטפנצ 41 א10דע, א 
פדדעפט4-4 ,59 1א , 1דפ עט 1ד דע 


60 881124מ19110פסנצ | 250-4900 413 


)תע0ס. מע ויאע6אצ0ס80מגפ1נסמ1צ. ציעלעץ 


עתד תסע ספאזספתאש? עס ןא,זא 
צתע4א תמ1ן1 תפ1וממנצ }ג,;11טסו1ם סתע8 ןעפ אק צ4ע1פ 


;צם פעפונצסעע ,לע 


4 1 01960ט) .ם 1006 1 

1 1זט06ץט) 106 67 4716/ 
/ד111זזם1 11811ט711ב) זזוסנוזש6פ 1116 
101111601101 1 ז111/50//10 .ם חזחטזסם הוח 100016 
8160 208 
06 +ז6ט10 
1ס1011110011 16/3008 151911160118 
0561 .כן /161 

1010111115/6 800 614 5001 
101111601101 679ט0111/'ש 160116116 8114 /רזזהבן 
2 עס פמתאטזםץ סא פּמתעמזאתזא זא 
ז6116) 000 310615/1 8 1101 


{ססתץפ 1201010021 8 68000/4.18קן 201060 עס ,6טחט 6װ00/66 סת 1 
זסז1 002068 תסתק010ס עטס ע10 תסחהז1קפת1 סת 1 . ש016811014 100150 04 
.151261 ,0ז16:05216 }0 1ת11202 600161/' 2084 0ס1סת 406 שט 4692 8 


1285 /?זסקןסענק 4611606021ת1 סת8 +12עץעקסס 106 16506048 /6016-) 8008 ת310015 21ת14210 סת 1 
תזגמנסס ססטק סח} ת1 /6ח614 18 4106 415 ,1606טשסתא עטס 04 0684 106 10 .פאססט ;טס תז 
-1460414160 06 גס ז106ס0 124עץעקסס +תסעזטס סת חס1תטצ 104 אעסטץ תגםקזס תג 15 +1 עס 
-- 0068 סתטז ששסחא טסץ 14 עס - צעסטצ 4018 0 +18צץקסס 6ע2061 תג 0(סת טסץ 1 
.18061ט0ץ8ע01981121110 21 11גתזס צט עס ,153א 413-256-4900 24 סתסתק עט 5ט 024204ס 16256קן 


8 


וי |מאנועל זְשאן ריאנא, 


6 ר יי שי י 


הי - ר 


יי | 22 יודישְ דורך ‏ = יו 
: : ילבערצז גייט י 


- 


מאנועל זשאן דיאנא, 


א 
יכ : אט 
= 


פֿאַרס אין 1 אַקט, 


א 


צעארבײַט דורך זלמן וילכלרצװײָג, 


עג .; 


טרוי שטיינבערג --- 98 יאָהר 

פרוי האַרטשטײן -- איהר טאָכֿטער, 88 יאָהוי 
אַננא -- איהר טאָכטער 

אַרנאָלד וויינגערג -- איחר מאַן, 28 יאָהר 
לִוליוס ליבֿטענפֿעלד --- יין זפֿרײנד 40 יאה 
דאָקטאָר סאַלאָמאָן פֿעלדמאַן -- 52 יאָהר 

א דיגער, 


דאָס אויפפיהרונגפארעכט װערט געשיצט} 
אי רוסלאַנר; דודפ'ן דראמגטישען און מוו 2 
קאלישען שריפּטשטעלעריפערבאַנד אין 
פעטערבורג, 
אין פוילען? דורכ'ן יודישען ליטעראַטען און 
זשורגאַליסטען. מעראיין. אין לאָרו, 


א עלעגאנט מצפלירט צימער, 
איין טיר אין חינטערגרונד און 2 זייטענטירען, לינקם, נע* 
בּען אויװען,, פֿאַטאָגראפֿיעם בּיי דער װאנד, איגער'ן אויװען 
אַ שפיגעל, | 
צרשטעדי' אויפטריט. 

- י אַרנאָלד, אַננא, פֿרוי האַרטשטײַן, 
פֿרוי שטײנפערג, ד"ר פ8צלדמאַן. 
י אַרגאָלך זיצט ביים טיש רעכטס, האַלט 8 װירטשאַפטס בוך און 8 
פֿעדער אין דער האנד,. געגענאיבער איהם אַננאַ, געבען איחר אויף אַ- אי 
פֿע פֿרױ האַרמשמײן און פרוי שמייגפערג די דאַמען שמיקען אָדער לעוען, 
ליגקט, נישט װיים פון אויװען זיצט דאָקטאָר פֿעלדמאַן אין אַ פֿאָטעל און 
לעזט אַ ציימונג, יי יי 

ד אָ ק ט אָ ר (איבּעדרייסענדיג דאָס לעוען): גאָט, שוין װוידער א 
בּאַהן-קאַטאַסטראָפֿע! | 

פֿרוי שטיינבערג: שין װידער! שרעקליךן! 

אַר נאָלד: אַזװי שרעקליך, אַז. מ'װאָלט שוין גערן געװאָלט 
אַז סזאָלען זיך צוֹריק אומקעהרען די אַלטע גוטע צייטען, װען מ'. 
איז געפֿאָהרען אין אַ פּאָסט.װאָגע-- נישט אמת, באָבּע! ר 


שטייגבערג מאַכט אַ שלעכט-געשטימטע בעועגוגג. אָגנאַ װאַרפש אַרגאָלד'ץ 
צו אַבּליק, װי זי האָלט איחם געבעטען װייטער נישט צו ריידען) 

פֿרוי האַרטשטיין. און אױיסערדעם איז גארנישט פאֲרי 
הפַן גייעס אין דער צייטונג, ה' דאָקטאָר? 

דאָקטאָר: נייעס?,. פֿץויס! אויסער אַ טוץ מיניסטאָרלן. 


ר ע צ ע פט ‏ 


קריזיסטען און אייניגע הונדערט רױצ אָנפֿאַלעו, געדענק איך בכלל 
נישט, אַז פ'זאָל האָבּען געועהען שיין זייט 8 חדשים עפּעס גייעס 
אין דער צייטונג, 
אַרנאָלד: און טאָמער אין שון יאָ דאָ אַמאָל עפּעס אַ 
מענסאַציאָנעלע מעשה, וערט זי באַלד צומאָרגענס אָבּגעלייקענט. 
דאָקטאָר: דאָס הייסט, פֿון דער קאָנקורענץ צייטונגי,. 
אַרנאָלד: פֿערשנ:עהט זיךף. 
פֿרוי האַרט שטײן: זענען די רעפֿנונגען אין אָרדנונג, 
אַױנאָלד? | 
אַרנאָלד: איך רעכען דאָך ערשט נאָך... 
פֿרוי שטײנבּערג: אײל זיך נאָר נישט און האָבּ נישׁט 
קיין טעות... = י 
אַרנאָלו ! זאָל גאָט אַבּהיטען, באָנע! (פֿרוו ששײיגכּערג װאַרפֿט 
אויף איהט אַ בּיווען בליק, אַגנאַ ‏ גי איהם א צייכֿען, אַז ער זאָל אױפֿ, 
הערען,. נאַך א פּויוג, שפיל צו אָגנאָץ) מיר וועלען היינט אַרױסגעהן 
אַבּיסעל שפּאצירען? 
א נָנא (צו דער מוטער): מאמא, װעסט געהן מיט אונו היינט 
שפּאצירען? 
| פֿרוי הארט שטײן(צ א'הר מוטער); װועסט געהן היינט 
אַבּיסעל מִיט אונז, מאָמאל 
פֿריי שש טנפע רג( איחר טאָכטער); ס'איז היינט אֲזוֹי 
קיהל אין דרויסען. 
פֿרוי ה ארט שטיײן 9 אחר שאַכטער): ס וט נאָך זיכער 
דעגנען. 
זא (צי ארנאלד'ן): ס'איז היינט אַזאָ שלעכט וועטער, אַרנאָלד, 
אַר נ אָל ד ! א שלעכט װעטער! אױפֿץ גאַנצען הימעל זעהט 
מען דאָך אָבּער נישט קיין װאָלקענדיל. 
א (אפארט)! אַרנאָלך! 
י ה ארט שטײן: סװעט נאָך רעגנען; פֿערלאָז דיך 
אויף מיר, אַז איך ואָג װײיס איך װאָס כ'רייד.., זענען די רעכנונגען 
8 ן ארדנינגן | | 
אָרנ אָ 7 ד (קוקט אַרײן אין דרי מ;פּירען); יאָ, ס'שטומט אויף 


אַ האָר, בּאָבֹּע. (פרוי האַרטשטיין קוקט איהם בּייז אָן) דאָ;טאָר, װאָס 
-שטּיעָלט מען היינט אין טעאַטער? | | ו' 
ד אָ ק ט אָ ר (קיקם אַריין אין ציימונג): עוואַ. 
ארנאָלד (צו אָנגאן) וי. מייגסטו, אַננאַ, זאָלען מיר געהן 
צו עװאַז ‏ | | 
אַננאַ (האַלבּ אַפאַרט); עװאַ? דאָס איז אַ פרעכטיגע זאךן 
(צו איהר מוטער) װאָס זאָגסט דו דערצו, מאָמא? | 
פֿרוי ש ט ײג בער ג (צו איהר טאַכטער); עווא! אַך, דאָס 
איז אַ לאַנגװײליגע זאַך,. | 
פֿרוי ה אַרט ש טיין צו איהר טאָכטעָר): אַ צו אַלטע זאַך. 
אַננאַ (צי אַרגאָלר'ן): כ'האָג נישט ליעב די זאַך, 
א ר נ אָל ד (עפאָרט); נאָך אַ משפט פֿון אַלע דריי וייבּער 
האָבּ איך עס פֿריהער געקאָנט ערװאַרטען. - 
פֿרוֹי שׁ טי ג 3 ע ר ג: ווילסטו נישט בּעסער אַריינגעהן 
שפּילען מיט מ ר אַ פּאַרטיע שאָך; 
אַ רנאָלד: איך דאַנק איך דאַרף אַװעקגעהן. 
אַננאַ: דו געהסט אַװעק? 
אַרנאָל ד: דו װייסט דאָך, צוֹ סאַמעט'ן װענען פֿערף. 
װאָס כ'וויל קױפֿען. יו 
אַננאַ: אַ. דאָס געפֿעלט מיר! (צו דעָר משער) מאַמא, ער 
וויל מיר קוױפֿען אַ פֿערד צו רייטען, . 
פֿרוי שטײנבּערג: אַ רײטפֿעיד? דאָס פֿעחלט נאָךו 
אויף אַזאַ פֿע יד איז מען דאָך איינגעשטעלט מיט' לעבען. 
אַרנאָל ד (אַפאַר): ס'איז מיר גוט.. זי הױיבט אָן און. 
בּאַלד וועלען ניר האָבען אַ גאַנצען קאָנצערט אױפֿ'ן זעלבּען מאָטיוו, 
פֿרוי הארטשטײן (צו איהר מאָכטער); פֿערך זענען אַ 
זעהר געפֿעהרליך שפילצייג. . 
פֿרוי שטײנבּעָרג (צו איהר פאָלטער) מיט פֿערד טאָר 
מען זיך נישט שפילען. | 
ד אָק ט אָ ר (צויי זייטיג): יאָ, פֿערד זענען טאַקע אַ שלעכֿטע 
וזאַך. | י 
פֿווי האַרטשטײן: איך קאָן איבּערהויפּט נישט הערען 


ר ע צ ע ת מ 


רײיוען וועגען פֿערד. (צו איחר טאָכטער) דוֹ געהסטו 

פֿרוֹי שטײיבערג: אָ, איך געה, (צו איהר טאָכטער) דל 
געחסט אויך? (אַג גאַ שאַקעלט אויף גיין) און איהר, ה' דאָקטאָר, 
געהט אויך נישט. 

דאַקטאָר: איך געה יאָ. (רי פרהען האַרטשטקן אן 
ש פי נבערג און דאַקטאָר - אָב). | 

צװײיטער אויפטריט, 
אַרנאַלד. אַנגאַ. 

אַרנאָלד: װאָס פֿאַר'ע שרעקליכֿע לאַגע! 

אַננאַ: װאָס פֿעהלט דיר דען, טײיערער? 

אַרנאָלד: לאָז מיך אָב 

אַננאַ: בּיזט בּייז אויף מיר? ‏ 

אַרנאָלד: אױף דיר! זאָל גאָט אָבּהיטען! גין, דו בִיוֹשׁ 
שונקט אַזױ אומגליקליך װי איך, 

אַננאַ: דו -- אומגליקליך! 

אַרגאָלד: דו רעכֿענסט, אַז סאיו אַזױ בּעקװעם פֿאַר אַ 
מאַן שטענזיג צו ליגען אונטער'ן פּאַנטאָכעל און קייגמאָל נישט צו . 
קאָנען אױפֿהױבּען דעם אייגעגעם קאָפּ! 

אַננאַ: דו פּיוט שלעכט געשטימט. 

אַרנאָלד: מ'קען דען אַנדערש זיין! איך בּין מעהר קיין. 
מענש, איך בּין אַ מאַשין, װאָס װערט געדרעהט פֿון דין מאַמע 
און באָבּע, איך געה שלאָפֿען, שטעזז אויף, געה אַװעק, קום צוריק, 
עס, טרינק, רעד, שלאָף, אָטעם, זיפֿץ, לאַך, שווייג, שמועס, קרעכץ, 
זינג און טאַנץ שטענדיג לויט אַ פּראָגראַט װאָס איינע פֿון זי בי 
דע אַרבּײיט מיר אויס. יעדען אין דנַרפֿריה אַרבּײטען זיי מיר אויס 
דעם פּלאַן, װאָס איך האָבּ צו טהון אַ גאַנצען טאָג.. זײ ועלען 
פּיר נאָך באַלד בּעפֿעהלען װאָס כֿ'האָבּ צו טהון בּיי נאַכֿט און. 
אַננאַ (בערוהינענד): אַרנאָלד --- דאָט איז שוין איבּערגעטריבּען! 

אַרנאָלד: ניין ניין, ס'האַלט שוין גאָרנישט וייט דערי 
פֿון. און דערצו איז נאָך מיין. אומגליק גרעסער וי אַלעמענס. אֲבֵּי - 
דערע יונגע פּאָרלעֶך האָבען נאָר איין שוויגער, און איך אומגליק. 


8 /, דיאנא 


ליסער האָב צוויי. 
| אַננאַ: אָבער װאָס זאָל מעַן דערצו טחון? 
אַרנאָלך: אָ, ווען איך װאָלט געוואוסט.. אַװי קאָן עס 
קָאער וישט בּלייבּען; מיר האָבּען נישט חתונה געהאַט צו פֿערבּרענ. 
לען אזא לעבען. ווען איך װאָלט פֿריהער געוואוכט, אַן איך װעַל. 
זין אייביג פֿער'משפּט אויף צוויי גיחונום'ס, װאָלט איך,.. | 
אַננאַ: דו האָסט חרטה אויף אונזער חתונה! פֿג איך וי? 
8חר, גאָרנישט הערען פֿון דיר. איך געה שוין אַװעקן 
אַרנאָלד: צו די שוויגערס... קוש זיי דאָרט אָנשטאָט מיר! 
8ננ אַ (קומט צוריק, . שמעקט אוים דעם ששערן) גוט.,, איך האָם 
הער נישט צו באָרגען... (ארג אל קושט ו) איצט װעל איך האָ. 
ען אָנצוגעבּען, דו קומסט דאך פּאַלדן (אם) 
ארנאָלד: אאָ | 


דריטער אויפטריט 


א ר נ אָל ד דערגאָך ד ער דיגער אן ליפ 
שפנפֿצלה | | י: 

ארנאָלד: אַ שאָדו אַ גוטע פֿרױ, נאָר זי האָט צופֿיל מורא 
פֿאַר איהר מוטער און בּאָבֹע, ווייטער קאָן אָבּער אזוי נישט געחן, 
פמוו צו טראַכֿטען עפּעס אַ מיטץפ, 

ד"נער (ברעגגט אויין א װיזיט קאַרטע, בּאַלר אָב), 

ארנאָלד (נעמט די קאַרטע): יוליוס ליכֿטענפֿעלד! מיין געס. 
פֿריינד! ער דאָ? 
יוֹליוס (אַרײגקוטעגױיג): יאָ, דאָ איז ער, | 
ארנאָלד: אַה ליגער פֿרײגד, װאָס פֿאַר'ע גליקליכער צוי 
פֿאַל האָט דיך דאָ אַהערגעפּראַכט. מיר האָגען זיך דאָך שוין אַזױי 
לאַנג גישט געזעהען. װאָט מאַכסטו!. און װאָס מאַכֿט דיין פֿרױין 
2 יוליוס: איך האָבּ נישט מעהר קיין פֿרױ.. 

ארנאָלד: װאָסל 

יוליוס: װאָס דו הערסט. שוין 8 יאָהר וי 9'גין אַלײן, 
| = ארנאָלד; אָרימע ר פריינד -- און דו ביוט דאָך געװען ‏ 
פליקליף? ‏ - 


ער 


| יוליוס: יאָ, מיין פֿרױ א ז געווען ז;ָהר אַ גוטע און 5 װאָלט 
געווען גליקליך, ווען דער טייוועל װאָלט זיך נישט אַרײנ:עמישט 
אין מיטען. | : 
ארנאָלד: דער טייוועל! אַהאַ, כֿפֿערשטעה; דו מיינסט, 
דיין שוויגער, | | | 
יל יוט: געטראָפֿען,.. זי האָט בּיי אונז געווא נט און װאָס 
איך האָבּ זיך פֿון איהר אָנגעליטען, קאָנסטו דיר גאָיגישט 
פֿאָרשטעלען. װי קאָנטנו פֿיהלען די צרות װאָס מ'לײדט זיך אָ{ 
פֿון אַ שוויגער, אַז דאָ האָסט נאָך נישט דיין אייגענע ה"ם. 
ארג אָלד: איך האָבֿ 
יוליוט: דו האָסט חתונה געהאַט! 
יאר נאַלד: יאָ, מיט אַ חודש צוריק. 
וופיוס: מ פיטום. און אַ שויגער האָסט?. 
אַרגאָלד! גײן. 7 
יוליוס: גליקליכער מענש, לאָז מיך דיר גראַטולירען: 
אַרגאָלד: בֿאָפּ גישט. 
יוליוט: פֿאַרװאָט? 
אַרג אָלד: װייל,., 3ה38 2 שוויגערס. 
יוליוס: צװיי! װי אַװי אי. דוס מעָגלין? 
ארג אָלד: מיין פֿיױ'ס מוטער און 8 בּצבלי.. 
יוליוס: און די וואוינסט צזאַמען מיט זיי? (ארנאָלד מאַכט 
אַ צייכען אויף יאָ) אַך, ליבקר פריי.ד, װי איך בּעדױער דיך! װ" 
זאָגט מען עפּעט, מ'זאָל נישט געהן צים רופֿא נאָר צום חולה, נאָר 
איך קאָן זיר מיטפֿיהלען דעט טעם פֿון דער חולאת, װאָס מ'רופט 
אָן: שוויגער... אזא דיק צוך װאָלט איך געקאָנט װעגען דעם 44* 
שרייבּען, שוויגערט זענען פֿאַרהאַן 2 קאַטעגאָריעס: אַ שוויגער אויף 
אַ מרחק פֿון 100 מייל, אין א טיופֿט פֿיגער, א שוויגער אי דער 
זעלגער שטאדט, איז אַ שטאַרק פֿיבער, און אַ שוויגער אונטער } 
זעלצען דאך, איז די פֿאָלערא אליין - 
- = אַרגאָלד: או איך, רודער, שטעק אין דערדריטער ק8ַײ 
טעגאָריע און אוֹיבּ ס'איו פֿאַרהאָן אַ פֿירטע, ביַן איך אין דער 
פֿירטער. | 


אט 8 { 


ײ, ז, דיא ו* 


יוליוט (שמנקט טיט דער נאָז); ס שמצקט (ד) ט' קע מ"ט 
שוויגערס. 
אַרנאָלד: נישט אמת, ס'שמעקט - מיט פּולווערז 
יופיוס: יאָ, אַזױ װי אַ בּליץ װאָלט אַרײנגעשדאָגען 
|- אַרנאָלד: אַלע עשר מכות זעגען דאָך גאָרנישט געגען. 
|מיינע צרות.. ‏ - - 
יוליוס: און דו טהוסט גאָרנישט געגען דעם; 
אַרנאָלד: איך האָבּ געפּרובּט... װאָס קאָן מען אָבּער אױפֿ: 
טהון געגען אַ שוויגער? שטעל דיר פאָר, אַז זי האָט זיך אַחערי 
געבראַכֿט אַ דאָקטאָר, װאָס האָט פֿאַר איהר ערפֿונדען אַ מיטעל 
לאַנג צו לעבּען. | 
יוליוס: דעס דאָקטאָר עקטפּעדיר איך בּאַלד. 
אַרנאָלד: דמ 
יוּליוס: יאָ, דאָס איז בי מיר פֿון די לײבֿטע זאַכען. זאָג ‏ 
נְאָר, ער יאָגט זיך עפּעס נאָך כבוד! 
אַרנאָלד: אַ שעהנע פֿראַגע. ער חלום'ט נאָר שטענדיג 
וועגען אַ קאַריערע, 
יוליוס: אױסגעצײכֿענט 
אַרנאָלד: װאָס, דו קאָנסט איהם פֿערטאַפֿען די קאַריערעז 
יוליוס: ניין,, אָבּער צוזאָגען קאָן איך איהם דאָך. | 
אַרנאָלד: אַלזאָ, דעם דאָקטאָר בּיזטו מיר בּעשטימט משלח? 
יוליוס: יאָ, אַך, אַרנאָלהת אַרנאָלד! װער נאָך װי איך 
פֿיהל ד ר מיט װאָס דוֹ ליידסט פֿון דער שוויגער,, 
| = אַרנאָלד: פֿון די שויגערס... 
יוליוס: איך װעל מעהר קײנמאָל נישט דערלאָזען, אַז 
מ'זאָל מיר אַרײנבּרענגען אַ שוויגער אין שטובּ. דאָס װעט זיץ. 
דער ערשטער בּעדינג בּיי מיין נייעם שדוך. 
אַרנאָלד: װאָס, דו געהסט ווידער התונה דאָגען! 
יוליוס: לדער 
אַרנאָלד: פאַרװאָס ליידער? 
| יוליוס: ווייל איך בּין פערליבּט. 
ט אַרנאָלד: דאָס איז נישט קיין אומגליק. 


ר עצ עפּט. 


יוליוס: אאָ, בי נאָרמאַלע אומשטענדען איז עס נישט קיין 
גרויס אומגליק: איך. בִין אָבּער פֿערליבּט, נישט ויסענדיג אין 
וועמען . | 

אַרגאָלד: דאָס קלינגט ראָמאַנטיש, 

יוליוס: אַװי אין עס פאַקע. 

אַרנאָלד: דערצעהל, סאיו זעהר אינטערטאַנט. 

יוֹליוס: דאָס איז געװען מיט אַיאָהר צוריק.. 

אַרנאָלד: װאַרט... דערצו נוז מען זיך בעקועם ועצען 
זי זעצען זיך) אַזי, איצט הייבּ אָן. 

|יוליוס: אַניערך מיט אַ יאָהר צוריק האָבּ איך גץמאכט אַ 

רייזע איבּער דער שווייץ, אויף אַ סטאַציע, אויף וועלכע דער צוג 
איו געשטאַנען אַ פֿערטעל שעה, בִּין איך אַרױס געואַ:גען און זיך 
געזעצט בי אַ טיש בַּיים בּופֿעט דער צופֿאַל האָט געװאָלט, אַז גראָד 
געגענאיבער זאָל זיך אַװעקזעצען א רײצענדע דאַמץ, אַז איך ואָג 
רייצענד גיב איך דיר נאָך נישט איבּער דעס בעגריף װי שעהן זי 
איז געווען, איהר שטערן, גאָז, אויגען, ס'איז מיר געװאָרען הייס 
אין אַלע אברים. איך האָבּ נישט אַראָבּגעלאָזט אַ אױג פֿון איהר, 
איך האָבּ אָבּער נישט געואוסט בּעשטימט צי זי האָט עס בע 
מערקט. | 

אַרנאָלד: דאָס בּעמערקט א פֿרױ שטענדיג. 

יוליוס: יאָ, מיר האָט זיך אויסגעויזען אַז זי האָט עס 
בּעמערקט, װאָרום איהר שעהן פּנים האָט זיך אָנגעהױבען צו רויטי 
לען. הער אָבּער ווייטער: מ'האָט אַרײנגעבּראַכֿט קאָטלעטען און 
ווען מיין שעהנע אונבּעקאַנטע דאַמע האָט זיך אױסגעקליבּען אַ 
קאָטלעט, האָט אַ אונבּעקאַנטער הערר אַריינגעשטעקט זיין גאָפּעָל 
און זי געװאָלט נעמען פאַר זיך. איך האָבּ זיך שנעל אַרײנגעמישט 
אַרױסגעפֿאַפּט דעם הערר'ס גאָפּעל און איהם גאַלאַנט צוזאַמען מיטץ 

קאָטלעט דערלאַנגט דער אונבּעקאַנטער דאַמע. | 

אַרנאָלד: און װי אַזױ ביזטו בּעלױינט געװאָרען פֿאַר דיין 
העלדענטאַט? | 

יוליוס: אַפֿעסטען פּאַטש, מיט װועלכֿען דער אונבּעקאַנטער 
הערר האָט מיך מכֿבּד געווען וען איך בִּין צוריק אַרײן אין צון 


ש, 1 דיאנ א 


סא יז ענטשטאַנען אַ טומעל, איך בּין אַרױס פֿון אַ צוג, געלאָפֿען 
מאַלען אַ אָנקלאַגע,. דערװיל. איז דער צוג אַװעק און צװאַמען 
מיט איהם,., 
|| אַרנאָלד: דיין שעהנע אונבעקאַנטע. דאַמע, 

| יוליוס: יאָ, לײדער! און, זײט דעמאָלט בּין איך שוין 
דורכֿגעפֿאָהרען גאַנץ שווייץ און גאָך אַנדערע לענדער, נאָר אומויסט 

אַרנאָלד: אָרימער פֿרײַנך ! 

יוליוס: נאָר אײנמאָל האָבּ איך זי ווידער געועהען.. איי 
איינציג ‏ מאָל... אין װאַרשא, 

אַרנאָלד: מיין פֿרו'ס געבּורטס:שטאָדט, 

יוליוס: זי איז געװען אױף אַ צוג, װאָס האָט בּייט אָב, 
פֿאָהרען פֿון װאָקזאַל זיך גראָד בּעגעגענט מיט מיין צוג, אייניגע 
|מאָל גערופֿען צו איהר. דער צוג איז אָבּער שנעל אַװעק געפֿלױגען 

אַרנאָלד: נ, נ, דו װעסט זי נאָך טרעפֿען. דערווייל טהו, 
זיך אָבּער אויס און איך װעל דיך בּעקענען מיט מיין פֿרױ, ועָל: 
כע כ'האָבּ שוין אַזױ פֿיעל דערצעהלט וועגען דיר, 

יוליוס אַ דאַנק דיר. דאָס איז מיר אָבּער אונמעגליך, 
אין אַזאַ קאָסטיום, | 

אַרנאָלד: נאַרישקײטען. בּיי מיר דאַפֿסטו זיך נישט צער: 
מאָנירען. ניין,. איך לאָז דיך גישט. אַװעק, איך רוף שון אַרין 
מיין פרוי (אֶב). 


פֿיערטער אױפֿטריט, 


| יוליוס (אַליין), 

יוליוס: יאָ, איך מוז, איך װעל זי ווידער געפֿונען! ס'איז 

מיר זְעהֶר אונאַנגענעם זיך בעקענען מיט אַרנאָלד'ס פֿרױ אין אַזאַ 
קאָכטיוםי , איך זעה זיכער שרעקליך אויס (געהט. צו צום שׁמִיגעל 
יבּער'ן אוילען) נאָט מיינער, װאָס זעה איך! די דאָזיגע פֿאָטאָגראַ: 
יי (ע" געמט אַראָבֿ א פאַטאַנראַפיע פֿון װאַנד) דאָס איז זי! זי אין 
עס! וי קומט דאָס דאָזינע בּילד דאָ אַהער? אַרנאָלד' קאָן זי אַלזאָז דאָס 
אי זי -- יאָ, יאָ, דאָס איז זי! (פאַלט פֿאַר'ן בּילר אויף דער קניה, 
אַזוי, אַז עס קומט אויס. טיט'ץ רוקען צו דער אַריינגעקומעגער פרוֹי האָרטי 


8 | 


שטיין) -- אַױ ווען דוד װאָלסט געקאָנט לעבעד"ג װערען 
| פֿי81טער אויפט יט, 
ד צר פֿאָריגער, פֿרוי האַרטשטין הרכץ 
הינטערגרוגר. | 
| פֿרוי האַרטשטײן: אַחער דאָ.. אוך דערצו נאָך אויף 
די קגיתן,,. מיין הער 
דןליום מרעחש זך אל אױף די קגיה) אַן 
פֿרוי ה ארט שטײן: װאָס װילט איהר! װאָס טהוט 
איהו דאָ? | | 
יוליוס: דאָס איזז" -- זי אַלײן -- גאָט זי דאַנק, גד 
ליך האָב איך זי געפֿינען! (שטעהט ארף) | 
פרוי ה ר טשטײן (ציהם זיך דערשראקען צרריק) דער 
מענט ! איו משוג = | 
וליוס פון לעהע צו אייך, מיין שעהנע אובעקאַנטע, 
(ער טמארט א שריט געהגטער צו איתר, זי ציתש זיך דערשראַקען צװיק) 
כרוי האַ3טשט ין. דערגענטערט זיך נישט אַזױ צו מיף! 
ווער זעגט איהר? 
יוליוס: װאָס, איתר דערקעגט מיך נישטן 
- פֿרוי האָרט שטײן: נין איה זענט מיר אנגעקאנט, 


יך געדענץ גיעט, או איך זאָל אייך האָגען ערגעץ װאו געזעהען 
יוליוס: איהר דערמשנט זיך נישט, מיס 8 יאָתר צוריק, 


אויף אַ בַּאהן סטאציע. װען א השרר, האָס געהאַט אַ סקאַנדאָל וי 


ליג אַ קאָטלעט, ו : מה וט ב"י אייך געַװאָלט צונעחמען, 
פֿרוי ה1 ט ש 0 ירן: אר יא דאָס = איתר?. 


יוליו8:. יאָ, און זײט { דע דאָויגען א גענבליק, גגעדיגף 
ברוי, געהער מיין האֲרץ אייך 
פֿרוי האר ט טשטײן (לאצט), 
יוליוט: , לאכט גישט פֿון א אונגליקליכען. גגעדיגף 
ווען איהר װאָלט גאר געיואוטט,, 
פרוי הארט שטײן: אך װאָלט נאָר געװאלט װיסען 


איין זאך 1 ווער זעגט איהר און הי אזוי איהר זענט אהער געקומען. 


8 1, דיא גפ 


יוליוס: איך בּעט אײך טוזענר מאָל ענטשולדיגונגואיף ‏ 
ִּין ארנאלו'ס א פֿרײנד { ער האָט געװאָלט (שריים פלועלונג אוים) 
גנעדיגע פֿרױי | 

פֿרוי הארט שטײן: גאָט מיינער, װאָס אין אייךן 
איהר האָט מיך דערשראָקלן! | 

יוליוס: אַ שרעקליכער געדאַנק איו מיר געקומען אין 
קאָפּ, איהר זענט אפֿשר זיין פֿרױין י יי 

פֿרוי ה טרטשט וײןף זיין פֿרו! איך? ניין, איך בן א 
אלמנה, 

יוֹליוס: אַ אלמנה! אָ, איהר העָט מיר צוריק אַרײנגעזעצט 
אַ נשמה! אַ אלמנה! --- מיין פֿרײינד װעט שוין מיט אייך ריידען. 

פֿרוי האַר טשײן: צו װאָס? 

ויוליוס: כּדי א יך צו זאָגען אַז איך ליב איך לידעָנ 
שאַפֿטליך, 

פֿרוי ח אַרטשטײן: װי אַװי רעדט איתר עפעס מיין 
הערר, איך קען אייך נישט און װעל מעהר נישט הערען אַה" 
ריידען, (אָבּ רעכט)). 


זעקט ער אויפטר ט, 


| יוליוס, אַרג אָלד פֿון לינקסו 
יוליוס (לויפט איהר נאָך בּיו צו דער טיר): אָבּער מיין טיי.- 

עהשַ איך ליב עהרליך, אמת'דיגן | 

אַר. אָלר: װאָס, דו ליבּסט מיין שוויגערן 

ײוֹליוס: : דיין שוויגער!,., װי אַלט אי זי דען! 

אַרנאָלד: 85 יאָהר -- 21 ר וי קומסטו, אז דו זאָלסט 
זיך איתר ערקלערען אין ליבּעל 

| יוליוס: דיר איז גאָרנישט אינגעפאַלען! די רייצענדע 

אונבּעקאַנטע, װעלכֿע איך זוך שוין זייט אַ יאָהרא / 

אַרנאָלד: נ? | 

יוליןוס: איו דצָך דיין -- שוויגער! איצט פֿערשטעהסטו 
שוין? יאָ, דאָס שיקזאָל מאַפֿט אונז אָפט זעל ענע איבּעראַשונגען, 
ודער װאָלט 1 גערעכֿעגט, אד איך װעל אמאָל ווע ערען דיין 


ר * + ע 8 ט 


שׁוועָר ? | 
אַרנאַלד: דו! 

יו לווּס: איך!. איך האָבּ מיט איהר חתונה, 

אַרנאָלד: אוּן דײַן שבוּעה ‏ 

יוּליוס: ועֲלכֿע שבוּעה! : 

אַרנאַלד: דוּ פעָרגעָסט, אַז דוּ האָסט א שוויגעָר. טאַקט 
מײַן שװלגער-מוּטעָר, ד? דרײַ װײַבּעַר האָבּען געשלאָסען אַ הליליי 
געֶן בּוּנד אוּן געַשוואוֹירעָן זיך קײַנמאָל נישט צוּ שײַדען, 

יוּליוּס: אוב אַזוֹי... זאָג מיר נאָר, װו אַלט אוו די אַלטע? 

אַרנאַלד: ג5 יהי / יי 

יוּליוּס; אָדעֶר. זי איז דאָך נאָך פרנש (אונאלר שאקעלט 
אויף יא). אוּן זי װאָלט דאָך געװאָלט האָבּעֶן אַ נאָמעָן אוֹיף זיךי 
אַיִצט װאָלט מעַן נאָר געָדאַרפט האָבּעָן דֹעָם דאָקטאָר,,. 

זִיבּעֶטעֶר אויפֿטריט, 
דו פאָריגעַ, דאַקטאָר פֿה לנקס. 

דאָקטאָר: מיך מײַנט אנהר? 

6וליוס: אאָ, נאָר מיר װעלעַן שוין װעֶנעֶן דער רײַדעַן 
אַ אַנדעָר מאָל, (צ' אורנאלד |) און װאו אי דײַן פרוי, װעָלכֿע 
דוּ האָסט מיר געַװאָלט פאָרשטעלען ? 

אַרנאָלד: זי קומט באַלד,,, איך גֹעָה טאַקע געבּעֶן א קיק, 

,, (געהט קוֹמט באלד צוריק) איך האָבּ גאַר פערגעסעֶן,,. (שטעלט 
= אוּנזעֶר לובּעָר הוֹיז-פרלינד , דאַקטאָר פעלדמאַן -- ה' ליפֿטעגי 
פּעָלד, מײַגער א אַלטעָר יוג עֲנזי -פרלינך, (די פארגעשטעלטע פערביוגען 
זיך), עָנטשולדנגט מיר אוֹיף אַ אוֹיגעֲנבּליק, מײַנע פריינד (א3 ליגקט). 
אָכטעֶר אופֿטריט, 
דאָקטאָר, יוּליוס, שטּעַטער דֹעֶר דינעָרי 

דאַקטאָר: ספרעהט מיך זְעָהר צוּ זײַן מיט אײַך פעֲרי 
זענליך בּעַקאַנט, אֵייעָר פרײַנד האָט מיר זעָהר פיעל מאָל װעֶגעֶן 
א דעַרצעהלט. 
יוּליוּט: און ונ אײַך ו הא 3 איך אוֹיך 5 על ג געהעָרט 


6 


איבּעֶרהוֹיפּט האָט איהר זיך עֶרואָלבּעָן אַ נאמעָן זײַט איהר האָט 
עֶרפּֿנדעָן דאָס מיטעָל צוּ פֿעָרלעָנגעָרן דאָס לעֶבעֶן פֿון די אַלטעָ 
! פֿרוֹיעֶן. 

ד אָקְטאָר: 25 יאָהר האָבּ איך דִעֲרוֹיף געאַרבּוט, 

יל יוּס: אָבֹּעֶר װעֶר האָט אײַך עֶרלוֹיבּט צוּ עֶנדעָרן דאָס - 
געַזעֵץ פֿון דעֶר גאַטוּר ? 

דאַקטאָר: איך בּין דאַקטאָר! 

יוּליוּס: טאַקע צוּליבּ דעָם. 

דאָקטאָר: איך פֿעֶרשטעָה אײַך נישט, 

יוּליוּס: איהר װײַסט אַלואָ נישט װאָס אַ שויגער איז 

דאָקטאָר: װי אַזֹי זאָל איך יס אַז איך בּין נישט 

פֿעָרהײַראַט, 

| יוּליוּס (אפארט; אַ גאָלדעַנע אידעע! (חויך) דאָס דאַרפֿט 
| איהר אין אייער אייגעָנעֶר אינטעָרעס בּעֶדוֹיעֶרן. | 
דאָקטאָר: פֿאַרװאָס? | 
יוּליוּס: זֹעֶן איהר װאָלט געֲוועֶן פֿעָהײראַט, װאָלט אקך אייף 
געַקאָנט פֿעָרשאַפֿעַן אַ זעָהר בּעְדייטעֶנדעָ אוּן עֶהרעַנפֿולע שטעָל, 
װאָס איז פֿערבּונדעָן מיט אַ גאַנץ בּעֶזוּנדעֶרעַ אויסצליכנונג, | 

דאָקטאָר: אַ אױסצײפֿנוּנג? אָ, װי איך בּעָנק נאָך אַ אוֹיס.. 
צײפֿנוּנג -- | | | 

יַוּליוּס:-- װעָלכֿע איהר האָט עֶהרליך פֿעֶרדינט פֿאַר אייעָר 
מיטעָל צוּ פֿעָרלעֶנגעֶרן דאָס לֹעבעֶך. פֿין די שוויגערס. 

דאַקטאָר און דעֲרצוּ מוּן מעֶן, זאָגט איהר, זיין פֿעֶר. 
אײיראַט? 

יוּליוּס: יאָ, אָהן דעָם געָהט עֶס נישט. 

דאָקטאָר : אוּן פֿון וועֶמעְן אוּן פֿון װאָס איז אָבּהעֶנגיג 
ד עֶנטשיידוּנג? : 

יוּליוּס: פֿוּן װעָמעְן? -- פֿון מיר, אָדעֶר פֿן מיין פֿעטעָר, 
גאָר דאָס איז נושט קיין אונטערשיד. פֿון װאָס! -- פֿון אייעֶר 


| = הײראַט, 


| דאָקטאָר: אָ, איך װוייס נישט װאָס פֿאַר אַ קרבן איף 
װאָלט נישט געֶבּראַפֿט -- אָבּעַר מיט וֶמעָ זאָל איך הײיראַטען? 


17 


ר ע צ ע 8 ם 


"וליוס: איהר האַלט דאָס גליק אין דער האַנד און איהר 
פרעגט נאָך... 

דאָקטאָר: איך ווייס נישט װאָס איהר מיינט, 

יוליןס: די בּאֲבֹּעי. 

דאַקטאָר: גרויסער גאָט 

יוליוס: אַ דאַנק איער מיטע? אי זי ננָך ג'נוג 0 יש 
און מונטער. | 

דאָקטאָר: אמת, אֶבֹּערי. 

יוליוס: אָכער, װאָט? 

דאָקטאָר: אָבּער, צי װיל זי מיך? 

יוליוס: אַ שעהגע פֿראַגען װאָס אי זי אי נישט הה"ם 
א טאָפֿטער? | 

דאָקטאָר: אָבּער איהר עלטער! 

יוליוס: אָגער איער גליקו פֿערגעטט נישט, אַז דמס איו 
דער איינציגער בעדינג. אַלואָ, געמט איהר היתם מִו 

דאָקטאָר (גאך אַ קורצען ישובפהרעת); 7, איךר נעס אֶן 

- יוליוס אַפאַרם); מימון שמירען דאָט איזען כליומן ס'איו 
הייס, (עֶר קליגנט) ה' דאָקטאָר, מיין מיינונג אי אַו איהר ואָלט 
זיך איהר שוין ערקלערעןן. | 

אָקטאָר: און װעַן בעֲקום איך מיין מיע שטאלן 

ירליוס; אין טאָג פֿון איער חתונה. (צום אַרײנקומעגרעם 
דיגער) דער הערר דאַקטאָר װיל זאָפֿאָרט רײידטן מיט דער באבּע 
(ריגער ליגקם אג). אין לאָז אייך אליין מיט איער בעשערטא, ח' 
דאָקטאָר און װועָל דערװייַל שרײיבּען ועגען אייך צו מיין פֿעטער. 

גיינטער אױפֿטריט, 
דאָקטאָר פֿלין). 

דאָקטאָר: איך ווייס נישט צו איך בּין נוט ‏ צוגעגרייט., 
די זאַך איז מיר געקומען אַזױ פּלוצלונג! מערקװירדיג,., חתו:ה תֹאָי 
כען מיט דער באָבּע!,. װאָס טהוט מע אָבער נישט צוליב = קאי 


ריערע. (עגטשלאָסען) גיין,, איך, וועל זיך פֿאַר גאָרגישט אָפּשראקען,. 
(פֿרוי שמייגבערג קוטט אַרײַן) גאָט, אָט איז /* 


8, ז, דיאגא 


צעהנט,,ר אױפּטריט 


| דאָקטאָר, פֿרוי שעײנבּערג. 
פֿרוי שטײנבּערג: איהר װילט מיט מיר רעדען. דאָקטאָרןּ 

דאָקטאָר: גנעדיגע פֿרוי, (אָפּאַרט) גאָט, װי אלט זי אי 

פֿרוי שטײנבּערג: װאָס װילט איהר, ליבּער פֿרײןך? ‏ 

דאַקטאָר: איך האָבּ אין איפערצוגעבּען עפּעס װיבֿטיגָס , 
---עטּעט זעהר װיפֿטיגעס. 

פֿרוי שטײנבערג: איחר מאַכט מיך גֵייגִיריג, 

{ דאָ קטאָר: לאָמיר זיך אַ ביסעל זעצען און ריידען וו 
גוטע פֿרײינד (זיי זעצען זיך נישט װים פֿון אויװען). 
פֿרוי שטײנבערג: איך הער. 

דאָקטאָר: זייט וויסען, טייערע פֿרײנדין, -(אַפּאַרט) גאָט, 
זי אַלס זי איז! (הויך, אָגננעמענדיג איהר האַנד) זייט וויסען, אַז... אַזי.. 
ווייסט מיר אייער פּולס.,. גאַנץ נאָרמאַל, יאָ, גאַנץ נאָרמאַל! 

פֿרוי שטײנבּערג: פֿאַרװאָס טאַפּט איהר מיר עפעס 
דעם פולס; בּין איך דען קראַנקן : | 

דאָ קטאָר: איך מוז אייך צוגרייטען צו עפעסי. 

פֿרוֹי שטײגבּערג: אהר דערקענט מיך, | 

דאָקטאָר: איהר דאַרפֿט זיך נישט שרעקען דאָס וועט 
אייך אפשר פֿערשאַפֿען פֿערגעניגען. 

פֿרויַ שטײנבּערג: אָבער װאָס, װאָסו 

דאָק טאָר: איך מוז אייך דערצעהלען אַ געהיימניס.,.. א 
טוֹד פון װאָס ס'איז אָנּהענגיג מיין לעבענטיגליק., 
| פֿרוי שטײנבערג: װאָס אַזױגס? 

דאָקטאָר: שוין אַ יאָהר װי איהר זעהט מיך כּמעט יעדען 
טאָג ביי אייך, נישט נאָר אַלס זאָרגזאַמער און געװיסענהאַפֿטער 
דאַקטאָו, נאָר אויף אַלס טרייער פֿרייגר,,, 

קרוי שטײבערג: אָ, איך ייס איהר.., איהר זעַנט 
שטענדיג געווען אַ ליבּער, טרייער פֿרײגד. | 

דאָ קטאָר: איהר ווייסט אָבער נישט, אַז איך, הָאָב אי 
אָבגעגאַרט, 


רעצעמט. 


פרוי שט יי גב ער גנ { איחר האָט מיך אָרגעגארטו 

דאַָקטאָר: יאָ, איהר װײסט גישט, אַו אונטער דער דלי 
גער טרייהייט האָט געשטעקט עפּעס אַ מיין, א געװיטע טְהוֹיטס 8 
שטאַרקע לײַרעַנשאַפֿט. ו' 

פֿרוי שטײנםהצרב: ליד 5 

דאָקט אָר: יאָ, אַ שטארקע ער אָכֿטונגטפֿללעט -- א טיפֿע ' 
אמתיע ליגער - וצ 
8 י ש טײגבערג: אָכעֶר װעמען ליתט היתר, אומי 
גליקליכֿשר? : | 

דאָקטאָר: איחר פֿרעגט ננָן ער אט געקאָגט אין מיף 
דערוועקען דאָס דאָזיגע אָפֿטונגטפֿולע און גלייפלייטע גליהעמרע 
געפֿיהל, אויף נישט איהר;! 

פרוי שטײנפפרב שט"גטיארף)- גשרעכטעה גאט 
איז עס מענליך! (קיגטטליך) אָבּער ה' דאָקטקָר! 

ד א קט אָױ שער , אַפאַרם); 7 הער מט יי" (הריף) 
די מורא פֿאַר אַ אָבּזאָגעגדען ענטסֿ. ר האָט מיר פיז חיינט געשלאטען 
ידי פּען, נאָר הייגט... | 

פבוי שטײיגנבצרג: חײט.. 

ד אַ ק ט אָ ר אַפּאַיט); װי זײ צרענט! (חריך) הײַנט איז געקו. 
מען די שעה, װאָס איך קאָן מעהר נישט איינתףיטען מייגע געפיהי 
לעך. 

פֿרוי שטײינפע : 3 (אפאַרט, קוקפגהיג אין שמיגעל): איף ‏ 
קאָן אַלזאָ נאָך געפֿעלען.., פֿאַרװאָס גישט. 

ד אָ ק ט אָ ר : איך האָבּ אייך אֲלץ ענטדעקט א'ן זיעט װארט 
איך א ענטפֿער פון אייער שעהן מױל (אפֿאָרט) מיט די פאַלשע צייהן, 

פֿרוי ש טײנבערג: איערע װערטער זענען געקומען 
אַזוֹײ פלוצלונג, אז... איך ווייס בישט.., 

ד אָ ק ט אָר : פֿערגעסט הנח נישט, אז איר 879 א"ך ערי 
ליץי און אמת'דיג,, | 

פֿרוי שטײנבערג: אָבער חי קומט עס, דאָקטאָר, אַז 
איהר, אַזאַ פֿיינד פֿון תתוגה האָבען, ז78... 

ד אָק ט אָר : ס'עפֿעגט זיך פֿאַר ניר 8 נייע צוקונפֿט,,, אי 


מ. ו. דריאנא 


יל ניעט, אַז איך זאָל נישט איבּערלאָזען קיין קדיש. | 
| פֿרוי שׁט י"נ בּ ער ג אַראָבּלאָועגריג רי אויגען): װאָס, איהף - 
האָפֿט נאַך?.. | | 0 : 
ו' ד אָק ט אָר : דאָס אויג פֿון א דאָקטאָר נאַרט קייגמאָל נישט 
אָבּ, גנעדיגע פֿרו.. | 
פֿרוי שטײנבּערג: װאָס װעט אָבער די װעלט זאָגען 
ט אָקט אָר: װאָס אַרט אונז די װעלט! מיר האָגּען דאָך 
נישט חתונה מיט די וועלט. אלואָ, זענט איהר איינשטימיג! מיף ‏ 
װועלען אװעקפֿאָהרען אין א אָרט וואו מ'קאָן אונז גישט, 
פרוי ש טײנבערג: דאָקטאָר! (ױ גיט איהם די האנר), 
| = ד אָקט אָר : איך בִּין גליקליך (קושט איהר די האנד), איהר 
האָט דאָך { בער צוגעזאָגט אייערע אייגיקלען, אז איהר װעט ;= 
-קיינמאָל נישט פֿערלאָזען? יי 
פֿרוי ש טײנבּערג: װײס איך, מיין אייגען גליק אי 
פֿריהער! - יו 
| ד אָ ק ט אָ ר (אפארט);: איהר גליק! און מיין גליק, מיין קאר. - 
"ערע?!. (חויך). אלזאָ, איך געה אוועק ברענגען אין אָרדנונג מיינץ 
זאכֿען אוֹן זיך גרייטען צו אונזער גליקליכֿע חתונוז, | 
| פרוי שטײנבערג: דו גיט גערעפֿט סאלאָמאָן-- 
:גאָט, איך האָבּ איהם געזאָגט דו! | | 
ד אָק טאָר: דאָס מאכֿט נישט אוֹיס. | | 
פֿרוי שטײנבערג: אָבער דו קומסט דאָך באלהן. 
דאָקטאָר: אאָ אָב - | | 
- עלפֿטער אױפֿטריט, 
פרוי שטײנבערג:אלין.. | 
פֿרוי שטײנפערג: אױף װידערזעהן, סאַלאָמאָן, איף 
וידערזעהן! װי אמת סאיז דאָס װאָרט, אן א הארץ װערט קײנ. 
מאָל נישט אַלטן איך פיהל מיך איצט מיט א סך יאָהר יונגער, 
אָבּער דאָס דארף איך דאנקבאר זיין נאָר דעם דאָקטאָר. זיין צר. 
שטע רעצעפּט האָט מיך צוריק געגעפּען די געזונדהייט און ד5 
לעצטע -- די יוגענד, סאלאָמאָן,. דו מאַפֿסט מיך פֿאר די גליקליפֿ,. 


רע + ע פ עי 


סטע פֿון אלע פרריען! 
צורעלפטער אולפטרייט, 


פֿרוי שטייגב רה 8ביי ח ארטשטיײין 
פֿרוי הארטשטיײן: חי גוס זו זשחסט אויס מאַמא 
פֿרוי שטײגבהערגג: א אונטרוארטצט גליקן 


אט 24 צ 


:א 


פרוי האַרסשטײן האכעגריס: דו האָמט געהאונען ראכ 
גרויסע געוויגט? 
פֿרוי שׁפ" נער ו יש דאָס ט"יטע גערויגס, שטשנדלג 


קומט שס ווען מישרװאַרטעט עס פמװוענינטמען. 
ק 


יט 


פֿרוי הטקרטשטײן א זי טיט דעם פרעג דל 
שּ 


אויך) נעמטטו עס בֶןְ פֿאַר 9רבסט? 

פרוי שטיײנפצרגו 20ארהטם מישטו ער האָט עס שף 
אַליין געואָגט. י- | 

פֿרדי הארטשטיןה ארי האָס עס זיר שין געוףגטס 

פֿרוי שסי ינפל 1 { יא גשאגט, ער העָט זיך דֹאָּך ער" 
קלעו'ט... | 

פֿרוי הארטשטיוו שרקלערט? 


9 ו ֹ שּ ( ל 2 8 ש . י : 7 קר גל ריט | אי לי שָ = 1 52 8 4 
5 6 : 
זיך צ שיר די א ר טן? 


שי 2 
פרוי האַרטשט יפ{ ! ער מטמא! 


3 
פֿרוי שטײנפלרג: שאר עבט שון זײַט 8 "הל 


ק : 6 9 : יי 


8 /צז 55 כָס 9 הץ פָּב = 6 כֶּלט הי ( יט יט( = 26 קע 24 יל געט א 
קרוי שס5 - 8 צו יאן משי זט יי דרשרטאלי הנ שָאי 


8 ט 0 טס {) םס פוף 25 598 55 אָ ‏ 60 נטגעס ‏ ק גמ 12 
8ר דרי ה אד טס שׂט יי ן ערשטרינט: ער יט דיך דיי די 2 
8 53 גי = יי יי - יי יי יי א אל זפ אט גל א / 
פֿרוי שס גב ערהו 8 װטעמען דעף 

= 2 


פֿרוי ש טינ 8 ערג: 0 טס דע | | 

פֿרוי האַרטשטײן: ער אין אַ ליגנער, א אויטוואורף, 

= עו גאַרט אונז בּיידע אָבּ. מיר האָט ער זיך אויך ערקלערט אין. 

ליבּע. ערשט מיט אַ האַלכע שעה צוריק אין צֶר דאָ געלעגען פֿאַר. 

=מיר,, אָט דאָ, אויפֿ'ץ דאָזיגען אָרט, אויף די קניהן 

פיה פרוֹי שטײגבערג: פֿאַר דיר אױף די קניה.. אָ, דאָס 

װועל איך נישט איבּערהאלטען! ס'ניז, מיר נישט גוט! איך שטאַרבּ! 

(פאַלט. אויף 8 שטול), | 
פֿרוי האַרטשטײן (רפֿט און קליגנט); אַרנאָלדן אַננאַן 


/ דרייצענטער אוױפֿטױיט 
.די .פֿאָריגע. אַ ר ג אַ לה אַננא 
אַנבאַ (קומט אַרייץ צו לױפֿען); בּאָבּענין. 
אֿרנאָלד: װאָס איז געשעהןן | - 
פֿרוי ש ט ינפ רג : מאָט מיך ערמאָרד'עט! איך שטאַרבּו 
אַגנאַ: אומגליקליכֿע באבענִיו י 
אַרנאָלד: ערמאַרדעטן | י 
| פֿרוי שטײבבערג: איך װעל איהם די אױגען אױס. 
קראַצען! | 2 / 
אַרנאָלד: װעמעןן | יי 
פֿרוי שט 7גבערג: יאָ איך װעל איהם די אױגען 
אױסקראצען! | 
ארנאַל 7 + אָכּער וועמען! זאָגט מיר שוין, װעמען? / 
פַרוִי שטינ ע ר ג (שפריגנשיאויף); איך על איחם ווייזעןו 
| אַרנאָל ד 4258 אַ דאַנקען גאָט, אַז זי איז אױפֿנץ. 
שטאַנען תחיית המתים, | 
{ פֿרוי שטײגב ערג: מין הוט און מאַנטעל! איך װעל 
איהם די אוינען אױסקראַצען (אבּ לינקם), | 


פירצענטער אױפֿטריט. 


פֿרוי האַרטשטײן אַרנאָלה אַננאַ. דער 
נאָך פ רוי ש ט ײנג ערג, שפעטער דיגצר. 


29 { ר ע צ עפ ט 


אַרנאָלד: אָבּער ועמען וויל זי די אויגען אױסקראַצען! 

אננאַז דערצעהל דאָך, מאַמאַ? / 

אַרגאָלד: װאָס איו געשעהן? | : 

פרוי האַרט שטײן צו אַרגאָלד'ן): פֿריר זיך 7אָס אין 
דיין אַרגײט, דו בּיזט אין אַלעם שולדיג 

אָר גאָ לד: עלבטטפֿערשטענדלין, ס'קאָן דען אנדערש זיין! 

פֿררי האר ט שטײן: דו און דיין פֿרײינד, װאָס איו נישט 
בעטער פֿאַױ זין, | 

אַרגאָלד: אויף װעמען זעגט איהר פיין שויגער, אויף 

יוליוס'ן װאָט ליבט אייףן | | 

אַננא: ער ליבט די מאַמטט 

פֿרוי האַרטשטײן: ער אי אַ אנפערשעמטער הפש 
און אין אהערגעקומען זיך איער אונן לוסטיג צו מאַפֿען. 

ארגאָלד: איך גליף דאָט קים,. 

פֿרוי האַרטשטײן: אָבצלאַכען פֿון מיר און מיין הא 
5 , | 

פרוי שט יב בע רג (קומט ביין אַריין ליגקם מיט'ן הוט אויםין 
קאפ און דעם מאַנטעל אויפ'ן אָרעם און לויפט דוי די מיר אין חיגמער= 
גהונ סחום זיך אופן הֹעָג מֶן דעם מאַנטע? און שרים) מיך אל" 
בעליידיגט! | | 

פֿרוי האַרטשטין: איהר הערטו 

אַלנאָ לד! ארב אַזי, װעל איך איהם פישט שהיגעף 
איך על איתט אַרױטרופֿען אויף אַ דועל | 

אנג אַז צארמהערציגער גאָט, אויף א דועל 

אַרגאָלד: אָבּער ערקלערט מיר וועגען װאָס ס'װאַנדשלט זיך, 

פֿרוי האַרט שטײן:שׂ יעקליך געמיינהייט! בר װאָט 
האָט ער זיך מיר ערקלערט אין פֿייערדיגע ליבע און בּאָלד אי ער 
אַוועק צו דער מאַמא און זין איהר צ קע רט אין ליבע. נון 

ארגאָלד: = מיר דאַכט ױךן, טו מיין 8 
געך משונע. ער האָט טאַקע פֿריהער גערערט 
דער זאך. 

ארוי ה אַרט שט יײן: און אַזעלפֿע 


=: 


מענשען שלעפּטטל 


3. {, ד' יא הא 


אַרײין צו זיך אין שטובּ!! 

אַרנאָלד: איך האָבּ איהם געשלעפט, איך?! ער איז מיף . 
אָפער אַ פֿרײנד און איך טאָר איהם נישט לאָזען אױף הפֿקר אין 
אַזאַ לאַגע (קליגנט). 
אַננאַ: װאָס וילסטו טהון! | : 
אַרנאָלד: איך װעל רופֿען צו איחם אונזער דאקטאָר. 
ד יג ער (קומט אַרײין), - 
| אַרנאָלד (צם דינער): רופֿט שנעל אַריין דעם דאָקטאָר 

פֿעלדמאַן, זאָגט איהם, אַז ער זאָל זאָפֿאָרט קומען, מ'מוֹז אונטעױ? 

זוכֿען מיין פֿרײנד װאָס איז היינט געקומען. ס'איז מיט איהם געָײ 
געשעהן אַ אומגליק! ער איז משוגע געװאָרען. (דיגער אָב) ער קאָן 
נאָך אַרײינקומען, מיין אומגליקליכֿער פריינד, לאָזט מיך בּעסעף 
אַלײין, איך װעל אפֿשר מיט איהר זיך קאָנען דורפֿרײרען, אַז קייי 
גער װעט נישט זיין. 

אננאַ: אמגליקליפֿעה, - 

פֿרוי חהאַרט שטיײן אָפּאַרמ); : שאָד, אזא ואוילעהז 
(אָ רעכטם צוזאַמען מיט אַנגאַ'ן). 

פֿינפֿצעַנטער אױפֿטריט,, 
אַרנאָלד, דערנאָך יוליוס 

אָר באָלד: און דאָ האָבּ איך מיך שוין געטרייסט מיט ‏ 
װאָפֿנונג פּטור צו װוערען פֿאָטש איין שוויגער. (דרעחט זיך אום צו דֹשִי 
מיר, װאָס עפענט זיך) : אָט איז ער... ער רייגט זיך די הענד.. װײ 
ער װאָלט זיך שטאַרק געפֿרעהט.,. אומַנליקליֿער. ... ער זעהט טאַקע 
אויס וי אַ משוגע'נער, | 
| יוֹליוס (קומט אַהוין לעבּעריג); : ליעבּער אַרנאָלד, װאָס 
זאָל איך דיר זאָגען, איך בּין גליקליך! 

/אַרנ אֵל 7 (דריקט איהט מיטליירענד די חענר); מיין ליבּעוי יוליום - 

יוליוס; אַזאַ גליקן איך קאָן גאָרנישט קומען צו זיך. איך 
האָב מורא, אַז איך װעל משוגע װערען! 

| אַ ר גנ אָל ד. אַפּאַרם): ס'דאַכֿט זיך איהם ערשט... 

יוליוס: שטעל דיר פֿאָר, אִיך צלייב דאָך שוין דאָ. 


רעצעמט + 


א ר 1 אַ : ד (שאַקעלט איהם די האגר): דאָס פרעהט מיך ועָהר 
(אפּארט) ס'איז מיר גוס --- צוויי שוויגערס און איין משוגע'גער! 
יוליןוס: דו מט ויסען, 18. 
אַרגאָלד: .דו װילסט חתונה האָבּען מיט מיין שוויגער'ש 
מאָמא. 
יוליוס: װאָס רעדסטת? װאָס פֿאַר'ע שויגער'ט מאַמא! איך 
האָג אַואַ איינער גאָרגישט געזעהען. איך רער װעגען זייין שוויגער, 
ארנאָלד: װאָס ניצט זיר צו זאָגען ליגען אוֹ איך האָם 
שדות! (רופט) אַוגאַ! שוויגער! 
זעפצענטער אויפטריט, 
די פֿאָריגע פֿרוי האַר טשטײן אונא. 
א ר ג אל ד 3 דער אונשולדיגער האָט שוין אַלץ פֿערגעטען! 
שאָ זאָנט איהם װאָס ער האָט געטהון דער באָבּעְן | 
אַ בנאַ: איחר האָס זיף איהר ערקלערט אין ליהעו 
* ול יו ס: װאָס רערט איחר? | 
פֿרוי הארט שטייף פּונקט אַזי וי מיך, ש, איהר פֿאַלשש . 
יוליוס: װמָס טהוט זף דאָ? (אפארט) צ"ר הין איך אק 
8 משונטים:זקויז? 
אַרגאַָלל: נה װאָס ענטפערסטר רערריף! 
יוליוס: איךף װײס נישט װאָס טהרט זיך מיט מיר", איך 
אָב פֿערלוירען מיין פֿערשטאַנד. | 
ארג אלד (הערצליך): ס'וועט איבערגעהן, ליבער יליוט! (ו 
אָנגאִין) דער דאַקטאָר קומט אַלץ נישט! איף מוו אַליין געהן ואָף 
איהם (מויך) אננש, וויין מיין פֿריינד זייך צימער (שטיל) און, אַו 
ר װעָט זיין איגוועניג, זאָלטטו איהם פֿערשליסען אױפֿ'ן שליטעל, 
פרוי האר ט שטיײןך צו יוליוס'ן): איהר געהט! 
ירליוס: מיינע דאַמען, איך הֹאהף געמייגט, אָו.. 
אַ ר ג אל ד (צו אַננצ'ן) : אַז ער װעט זיך דט" דעוווייל ארי 
קלערען אין ליבּע, זאָלסטן זיך גישט דערשרעקען. 
פֿרוי הארטשטײן: איהר געהטן ‏ 
יוליוס: מיט איך אַפֿילן פיז אין עק װעלט! ירע האָפ 


8 ן, ד יאר א קה 


: יט 9 צצ 2 + 1 


:יט 4 


פן נעמען אוחט בּיי דער האַגד און שלעפען איהם מים זיך) 
אַ ר ג אָל ד (שטיפט איהם אונטער): געה, געה, ס'איז צו דיין / 
-גאיטעֶן. | | | 
אָנ ג אַ (שטיל צו אַרנאָלד'ן)+ ער בייסט דאָך נישׂטן 
אַר נאָ לד: ניין, אַװי געפֿעהרליך קראַנק אין ער נאָך 
ישט, נאָר פֿאָרזיכֿטיג מוזטו מיט איהם זיין. (ער מאַכט אַ בּעועֶנונ 
+ פֿערשליסען). 
זיבּצענטער אױפֿטויט, 
אַרנאָלד, דערנאָך דער ד אָ קטאָר. 

| = אַרג אָל ד : ואו איז דער דאָקטאָר? ואר האָט ער ג/ָי 

קאָגט אַװעקקומען? (עַר געהמיצו צו דער טור, דער דאָקטאָר קומט איחם 
אקעגען), א 

ד א ק ט אָ ר ? איהר האָט געשיקט נאָך מיר, ליבּער פֿרײגך, - 
| אַרג אָ 5ד: מיר ערװואַרטען אייך מיט דעם גרעסטען 
קאוגגערולד. 

דאק ט אָד : זאָל עס ווירקליך יי אמת? אייער פֿרײגך === - 

אַרנאָלד: איז משוגע געװאָרען, דאָקטאָר, פֿאָלשטענדיג 
משוגע! | | 

ד אָ ק ט אָ ר ? װאָס פֿאַר"ע סמנים האָט איהר בּעמערקטוּ. 

אַרנאָלד: די ערשטע. שטעלט איך פֿאָר, אַז װי עֶר 
אין באָר אַריינגעקומען, האָט ער זיך פאַלד ערקלערט אין ליבע 
-מיין = שוויגער. 

ד אָ קט אָ ר: אין דעם זעה איך נישט קיין שום משונעת. 

אַרנאָלד: װאַרט נאָרג דאָס איז ערשט דער אָנהוֹיםּ, 
אלד דערנאָר איז ער אַװעק און זיך ערקלערט אין ליבּע, טרעפֿט 
װעמען? - 

ד אָק ט אָ ר : איער פֿרױ? | 

אַרג אָ : ד: איהר זענט אַראָבּ פֿון זינען! מיין פֿרויו דאָס / 
שאָט נאָך געפֿעהלט! | 

דאָקטאָר: דער קעכֿי? : 

אַרנאָל ד: נאָך ערגער... דער בּאָבּע'ץ! 


רעצענמ 


= א 
אט 


ד אָ ק ט אָ ר : דער באָבּע'ן? (גאַאיה) יאָ, אוֹיב אַװי אי על 
משוגע. | | | 
אַרנאָלד: נה, זעהט איהר שוין. 

ד אָק ט אָ ר : פֿאָלשטענדיג משוגע.,, זיין משוגעת וועט מין אי 
בער טייער קאָסטען. װאָס װעט איצט זיין מיט אַלע זיינע צואָגען? 
אַרנאָלד: ער האָט אייך עפּעס צוגעזאָגט+ / 

ד אָק ט אָר: יאָ, ער האָט מיר צוגעזאָגט צו געֶמֶען פראָ 


טעקציע צו דערגרייכען אַ קאריערע, און דערפֿאַר האָט עה 8* 


מיר פערלאַנגט, אַז איך זאָל חתונה האָבּען מיט { איער שוויגער"ם 
פרטע . 
א ר 1 אָ ל ד : אויסגעצייכענט! ווען עֶר ו האָט עס אייך א"י 


געלעגט איז ער נאָך, קעגטיג, געווען בּיים קלאָרען זין. 


דאָק טאָר: יאָ, ער האָט גערעדט גאַנץ ואַכֿלין; 

אַרנאָ לד: מרעדט שטענד'יג זאַכֿליך ווען ס'האַנדעלט זי 
טור צו ווערען פֿון אַ שוויגער. 

דאָקטאָר: דאָס ערגסטע אין נאָך, אַז 5'האָב שוין גל 
טאַכֿט אייניגע שריט אין דער דאָזיגער זאַך. 

אַרנאָלד: איהר 

דאָקטאָ ר: איך האָבּ שוין געהאַט מיט מיין צוקונפֿטיגע 
געשערטע... איך האָג איהו פֿאָרגעלעגט מיין האַגו. - 

אַרגנאָלד: און זי האָט זײ אָנגענומען? 

ד אָ ק ט אָ ר : מיט'ן גרעסטען פֿערגניגען, 
| = אָד נ אָל ד : גרױטאַרטיג! אָ, דאָקטאָר, איחר װוייסט בַאנשׁ 
נישט וי איך פֿרעה זיך (ממארם) פֿאָטש איין שוויגער וועניגר.. 
(הויך) איה װעט דאָך געװיס אַװע ק װייט מיט איער גק+ 
ליבּטע? | | : 

ד אָ ק ט אָ ר : פֿריהער האָב אין עס זאָגאַר נישט גערעפֿענט, 


פֿון מיין קאַריערע װעט דאָך שוין אָבּער גאָרנישט וערען, אהם, 


אייער פֿרײנד איז משוגע געװאָרען. 

אַרגאָ לד: איהר װעט איהט אָבער אויסקורירען, דאָקטאָל 
געהט זאָפאָרט אַרײין צו איהם. 

דאָ קטאָר: אאָ, יאָ, איך װעל בּאַלד אַרײנגעהן. 


8 |, " יא( א 7 : 


אַרנאָלד: און איהר װעט דאָך ‏ מיר באַלף. זאָגען װאָט 
ט'איו מיט איחם! (אָ) 
| = ד אָ קט אָר : יאָ. 7 


אַפֿצעַנטער אױפֿטריט,. 


דאָקטאָר דערנאָך פֿר וי ש טײג בע רג. 
דאָקטאָר : װאָט פֿאַר אַ שלוםימזל איך 1 איך בין 
שוין געווען אַזױ גאָנט צו מיין גליק און צום סוף, נאַ דיר גאָר 
אַ משוגע'נעם. | 
פֿרוי ש טיינבצע רג (לפֿט אַריין מימ'ן חומ און מאַנטעל); 
גאַ, אָט איז ער! 
| דאָק ט אָר (ררעהט יך אום, אַפאַרט); די אַלטע! (חויך) גנעש. 
יע פֿרו -=-- 
פֿרוי ש טייגבערגו איך וייס אַלץ, אַלץְן 
דאָקט אָד : העלענא! 
פֿרּוֹי שטײנבערג: פֿאַר ר אייך בִּין איך נישט מעהו 
קיין העלענאַו | 
דאָקטאָר: װאָס זאָגט אֵיהֹר? 
פֿרוי שטײנבערג: אהר זענט אַ צבוע'ק, אַ פֿאַל 
שער מעגש! | 
דאָ קטאָר: איךן 
פֿרוי שט ײ נב ערג: אַנידערטרעכטיגער מענש | 
דאָק טאָ ר: װאָס האָבּ איך דען געטהון; = 
פֿרוי ש טײנב ער ג: איחהר פֿרעגט נאָך; | 
= ד אָק ט אָ ר אַפּאַרט); זענען דאָ אַלע משוגע? ‏ 
הרוי שטײנבערג: דאָס איז די איבעראַשונג װאָס 
איהר האָט מיר פֿריהער געמאַכטן 
ד אָק ט אָ ר : איך פֿערשטעה נישט קיין װאָרט; מיר דאַפֿט 
זיך, אַז איך הלום... 
פֿרוי ש טײנבערג: האָטאיהר פֿריהער אויך גע'חלומ'ט 
ווען איהר זענט געלעגען אויף די קניהן 
דאָ קטאָר: אױף די קנית? איך! וא 


ר ע + ע 8 פ 


פֿרוי שטײנבערג דאָ - אָט דאָ -- פֿאַר מיין טאָֿטערן 
דאָקטאָר: פֿאַר אייער טאָפֿטער; 
פֿרוֹי שטײנבערג: יך איהר צו וו ערקלערען. אין ליגע 
דאָקטאָר: איךףן 
פֿרוי שטײנבער: װער דען איך! פרובט נישט אָכצוליי. 
קענען. .. זי האָט אונז אַלץ דערצעהלט, 

ד אָקטאָר: מיר דאַכט זיך, אַז איחר זענט אַלע משוגע 
געװאָרען. ‏ / 

פֿרוֹי שטײנבערג! איחר ערלױבט זיך מיך אַװי צרבאָ. / 
ליללדיגען ווייל אין בין אַ שװאַכֿע, שוצלאָוע פֿרוי, א איחר גע 
מייגער מענש! 

ניינצענטער" אויפטריט, 
די פֿאָרינע. אַרנלאָך. 

ארנאָלד: װאָס טחוט ױף זאָל / | 

פֿרוי שטײגבערג: לאָז מיך פו רה אָט אין ער גאָל 
װאָס געלעגען אויף דער קניה פֿאַר מיין ש;ָפֿט 

אַרגאָלד: דער דאָקטאָרן 

דאָקטאָר: גאָט אי מיין עדות! | י 

פֿרוי שטײנבּערג: שװײגט, איתר פֿאַלשער מענשו זי 
װאָט מיר אַלץ מודה געווען. 
אַרנאָלד: אאונמעגליך! איז דאָט ווירקליך אמת, ‏ דאָקטאױ? 
דאָקטאָר: איך גיב אייך מיין עװרענװאָרט,,. 
ארוי שט ייג 3 ע רג איהר האָט נישט קיין עהרע, װאַר ט, 
איך װעל זיך נאָך מיט אייך אָפּרעפֿנען. | 
אַרגאלי (צו פֿרױ שטייגערג): לאָזט מיך איבער אַליין מיטץ 
דאָקטאָר און איך װעל אַלץ בּרענגען אין אָרדגונג. 

פרוי שטײנפערג: אבער דו מוט געהמען נקמה פֿאַר 
מיר, אַרנאָלױ! (געזזש פֿאָרבײ דעם דאָקטאָר) איך װועל אייך גאָך אָנלעױ. 
גען! (אָבּ. דער דאַקטאָר ציהט זיך פאַר איחר דערשראָקען טוריק)/ 


מֹ .ז, דיאגא 


צװאַנציגסטער אויפטריט, 
אַרנאָלד, דאָקטאָר, דערנאָך יוליוס 

אַרנאָלד: איצט, אַז מיר זענען געגליבּען אונטער פֿיער 
אויגען, קענט איהר דאָך מיר שוין זאָגען, דאָקטאָר, װאָס האָט איהר 
גּעֶטהון? 

דאָקטאָר: אַך לאָזט מיך צורוה.., 

אַרגאָלד: אין אײער עלטער איז נישט אַזי שעהן זיך 
אַרומצוֹשלעפּען מיט ליבּעס -- עַרק?ערונגען -- דאָס איז גאָרגישט 
אַנשטענדיג. 

דאָקטאָר: איהר בעליידיגט מיך! 

אַרנאָלד: און איהר האָט בעליידיגט מיין פֿרײנך. 

*וליוס: (אַריינקומענדיג, אַפּארע) דאָס מײגט מען מיך, 

אַרנאָלד: ער האָט זיך בעמיהם פאָר איך, אַו איהר זאָלט 
דערגרייכען אַ קאריערע אין איהר האָט איהם דערפֿאַר בעצאָהלט 
דערמיט װואָס איהר הנָּט איהם געַװאָלט אונטריי מ;2ען די פֿרױײ 
װעלפֿט ער ליבּטן. | 

| יוןליןס (ארריסטרעטענדיג); װאָס הער איך? 

אַרנאַלד: יליוס! דו דא! װי אַזוֹי קומסטו אַהער? 
: יוליוס: איך האָבּ געװאָט גענוג מיה בִּין פֿ'האָבּ פערוי 
איגט די דאַמען, אָבּער װאָס קומט דאָ פֿאָרן 

{ אַרג אלד 1 גאַרנישט, גאָרנישט!. 

יולינס: איך האָבּ אַלץ געהערט! דער דאָױגער הערף ויל 
מיך צורויבּען דאָס האַרץ פֿון דיין שוויגער. | 

אַרגאָפד: און דוֹ האָסט זיך גע'שדכנ'ט צו איחר מוטער. 

יוליוס: הער שוין אַמאָל אויף פֿון דער דאָזיגער בשַײישקייט. 
דאָס איז אַ געמייגער רבילות, 

ח אָ ק ט אָ ר1 רכילות זאָגט איחר! 

יוליוס: װער, אי" 

ד אָק ט אַ ר (שיייט); יא | | 

יו ליוס (שׂרייט: איך װעל זיך גישט לאָזען בגעליידיגען, איחר 


ר ע צ עפט ‏ 


אייבארבצר ר אלל יגסטער אױפּטריט. 
די פאָריגע, פֿרוי האַרעשטײן, א8ווא, 
פֿרוי שטײנהלרג. יי | 
פֿרוי האַרטשטײן: װאָס אי דאָ פאַר א לארם! 
דאַקטאָרג אחר זעגט 
פרוי שטײבֿ עג ; ו : ִצול? 
אַרגאָלד: איצט מוו איינמאל פֿער אלע מאָל אַלץ 


:: 


פיז 
ג- 
דידי 
ידע 
ץ 
8 לש 
א 
אי 
|= 
= 
יט 
רש 
9. 
7 
0 
יא 
= 
!: 
ר 
רפ 
= 


ווערען 


2 = : א 5 צ' ֵד : * א אנ א 
פֿרוי שטײנבערג בר אהר טאכטער, אנװײענדיג אהמץ. 


בע 5 י 88 


2 :יו : 4 ונ אל זל 5 ח גל 44 = : א 4 0 מ? 
דאַקטאָר)ג אין ער נישט געלעגטן פאר דיה ארף די קגיה? 
2 


פֿרויהארט שטיײן ושר, דש" דטקט זוי? יי קיינמאָל נישטן 

פרוי שטייגם צרג: דר העסט מורא אט ר זאנצן דעם 
אמת אין די אוינען ערין, הי 2347 עי אָצעֹר װי דו האָסט מײר 
געַזאגט, אָד ער אין כאר דייר געלטנען אויף די קני. 

פֿרוי האַרסטשסײן: נישט ערן אַגװײזענרג טױה וליוטץא 
א"חם האֶג איך געמיינט, א"הם, װהאָס האָס זיף אנן היירע {רֿ 


קלערט אין ליגע, 

יוליוס: הער איךף? | 

פֿרוי שטײבבצרגוגיין, מיו יט ער זיך נישט ערקלערט. 

ד אָק ס א ר (צו פרלי האַרטשמיין):+ און איך האָם זיך אייף יא 
ערקלערט אין ליבען 

פֿרוי האַרטשטײן גײף 

אַרנאָלד! איצט װערט פיר אַלץ קלאָ 

פררייאן גהר עג גסטשרי ארימשר"יט, 
די פֿאָריגע. דער דיגער. 

דיבצר (דורכ'ן חיגשערגרונר); אַ טעלעגראַמע פֿאַר'ן ה' דאָקא 
טאָרי. (א3) 

ד אַ ק ט אָ ר ג פֿאַר מיר? (עפעגט שנעל די מעלעגראַטע) אָ, איף 
בּין גליקליך, מיין קאַרי/ רע איז דערגרייכט! (צו יולייס'ן) און דאָס 
אַלץ האָבּ איך אייך צו פֿערדאַנקען. | | 

יוליוס (שטיל צו איחם) יאָ. פֿערגעסט אָבֹּעֶר נישט דעם 


{, דיא נאן שטעט 


יי 


גצעדינג. 
ד אָ ק טאָ ר: נגיין. איך געדענק עס גוֹט. אָ איך פין איצט 
דער גליקליכסטער מענש אויף דער ועלט! (פֿאַלש אָננאַין צו די יס 
אַננאַ: װאָס װיַלט איהר פֿון מיר; 
אַרנאָלד: װאָס װילט איהר פֿון מיין פֿרױ! 
יד אָק ט אָ ר : ענטשולדיגט, איך בִּין אַזױ צומישט פון פֿרײר, 
,, (ווענדעש זיך אויף דער קניה צו פֿרוי האַרטשטײן): איהר ווייסט דאָךף 
פין אַז איך ליב נאָר אייך, (עֹר דערועהש װידער זיין טעות און 
/שלעפט זיך צו אויף דער קניה צו פרױי שטייגבערג) איך בּין אוגשולדיג, 
פֿאר פֿרײיד בּין אוך אַזױ וי צומ'שט. גיט מיר אייער האַנד אס 
-צעווייז, אַז איהר זענט מיר אַלץ מוחל.. 
פֿרוישטײנבערג: : שטעהט:אויף, דאָקטאָר. נו, שטעה 
'שוין אויף, סאַלאָמאָן! (צו אַלע) ליבּע קינדער, איך מוז זיך מיט אייך 
שייד'ען, װאָרוֹם מיין מאַן פֿערלאַנגט, אַז איך זאָל ואוינען נאָף 
יט איהם אַלײן. 
אַרנאָלד: איהר ווילט אונז פֿער לאָזע! ניין, איך װעל עס 
פישט לאָזען! 
אַננאַ (שטיל צם מאן) דו מיינסט עס דאָך נישׂט ערגסט! 
: יוליוס (צו פֿרױ האַרטשמיין); און איך, גנעדיגץ. פֿרױ, האָב 
איך אויך נאָך האָפֿנונג? 
פרוי האַרטשטײן:יאָ, אז איהר װעט מיר צו זאָגען, 
;א איהר װעט זיך מעהר נישט ערקלערען מיין מוטער. 
| יוליוס: סאיז דאָך נאָר געװען אַ מיספֿערשטענױניש. 
פרוי האַר טשטײן: איך גלױב אייך (ניש איהם רי װאַנר),- 
יוליוס (קושם זי איך בּין אויך גליקליך, 
פֿרוי האַרטשטײן: איך קִנָן אָגּער אויך דאָ מעוזר 
?פישט פּלייבען. איך װעל דאָך מווען זאָרגען. פֿאַר מיין מאַן, 
פֿרוי שטײנבּערג: ‏ 
דאָקטאָרגי - א א א 
יוליוס: (צּו אַלעמען) ווֹי גליקליך מיר זענע 
פֿרוי האַרטשטײן 1 0 


אַר נאָל ד : און איך בּין דער גליקליפֿסטער מענש. פּטור 
פעװאָרען מיט אײינמאָל פֿון צװויי שוויגערס . 


פֿאָרהאַנג, 


יי 
בה 90 


לט 


צ 
: 


ען 


גאר א אל 


גנ 
אי 


פמרימישטעלף 


6 
: 


ליטאָראַטור, 


שליך יי שיף : 


לאל 


יט 


6 
6 


לאָפֿא עקסי 


א 


.תמ ימי סיר שז אנ זימ 


ערק, האָט איז 6 


5 
50 


: א א 7גר, : א 
וט 
4 אט יו ר שא "ריעז 


שרישטען קטמף מיט'ן צאַרלום, אין זיין ירנדה און גלאָג 


יש 
: 


6 


המא עמור 7 


9 0 8 9 6 8 8 5 
יע 


: 


יל מען 


5 
8 


זערשטעהן דאָם גרויטע אף 


5 
1 
: 


מר אב 


: 1 
טכאל 


אין זיין 


8 8 5 9 


8 


= 8 68 


8 


3 


: 


יע 
ר 


| על עס 
8 הש 8 68 9 9 9 1 18 


לעקטאנ 


- 
8 


ש" דער ער 


שּ 


טער 


8 8 8 84 89 


1 


װעגט געװאָרען דערד 


אזיגעו טעֶר 


: 


6 2 


8 
2 


װליזייגאָר ‏ ראָמאן",) 


יל שאַלשָהט אויסגע. 


דאָט זעגקן די 


4 


שרצט 


0 פֿון הל 


5: 
4 


פֿץ קט איז מים אֲװפֿ 


15 26 2 44 6 5 6 8 6 6 5 


2 


8 
בי 
5 


ליגען האל 


װערט געלירעגט 
בי אַנרטרץ פֿװלקשר) 


0 


לישט וֿאָר 3 


ליק {; 


2 


3 
2 
: 


גאָו 


אויך 


8 


2 


5 


י 


מיט 7 


ר פְיאָג 


ראָפיש 


זא 
6 2 


8 


ון 


.......... חו. משִׁדֹצָם. 


8 


*לף פֿנן אליטאָר 


4 יי 
פא 
8 


18 


אט 


6 
אי 


04 
0 


6 פֿערלאָג ,א 


יודיש" 


ואר שא. 


8 
2 


8